Glæpasögur

Axel er ekki einn þessara þunglyndu, drykkfelldu eða tilfinningalega heftu spæjara sem skandinavískir reyfarahöfundar skrifa um. Persónulega finnst mér honum frekar svipa til Fandoríns í bókum rússneska höfundarins Bórisar Akúníns, þó vitanlega gangi Axel hvorki með hatt né við staf. Það er eitthvað, eitthvað sem ég á erfitt með að festa fingur á. Hver er þessi Axel?